با وجود رتبه پنجمی یزد در بین استان‌های کشور در شاخص نرخ بیکاری اما آمارها واقعیتی دیگری از بیکاری زنان و افراد تحصیلکرده این استان روایت می‌کنند؛ با وجود حرکت استان یزد به سمت رفع این چالش اساسی با تدوین اسناد «یزد نوین» و «یزد پایدار» و علی‌رغم تلاش‌ها و صحبت‌های مسئولین در طی چند سال اخیر، به نظر می‌رسد هنوز تا رسیدن به نقطه ایده‌آل فاصله زیادی باقی مانده است

به گزارش مهر نوشت مقامات استان یزد اخیراً سهم شاغلان غیربومی بیمه‌ شده تامین اجتماعی استان را ۴۵ درصد از کل بیمه‌شدگان اعلام کرده‌اند؛ آماری تکان دهنده و رعب‌آور که مشخص می‌کند افق دید مسئولان پیشین استان به موضوع اشتغال و بیکاری یزد مطلوب نبوده است.

یزد به واسطه معادن و صنایع زیادی که در خود جای داده، از دیرباز یکی از قطب‌های اصلی صنعتی کشور محسوب شده است و اما تصمیم‌سازان استان از صنعتی بودن یزد فقط به عنوان یک مُسَکِّن برای حل مشکل بیکاری و اشتغال استفاده کرده‌اند.

اهتمام به اشتغال یدی و بی‌توجهی درخصوص سوق دادن صنعت یزد به صنایع های‌تک، خام فروشی و عدم برخورداری از صنایع دارای تکنولوژی‌های روز دنیا و نگاه صرف به اشتغالزایی در بخش مردان، از جمله دلایلی است که باعث شده طی ادوار گذشته یزد به استانی مهاجرپذیر برای اشتغال کارگرانی با سطح سواد پایین و عمدتاً کارگران یدی تبدیل شود؛ رویکردی که علاوه بر افزودن به نرخ بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی و زنان، منجر به ورود خرده‌فرهنگ‌های جدیدی به استان و بروز برخی آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی در این خطه شده است.

بررسی نرخ‌ بیکاری استان یزد طی سال‌های اخیر نشان می‌دهد که این شاخص طی این مدت، تقریباً روند نزولی را طی کرده به طوری که طبق آخرین آمارهای منتشر شده از سوی مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری کلی استان در فصل تابستان ۱۴۰۴ به ۶ درصد رسیده است.

البته این شاخص بیشتر در بخش مردان با نرخ ۳.۳ درصد، محسوس بوده و سنگینی بار بیکاری همچنان روی دوش زنان یزدی با نرخ بیکاری ۱۶.۲ درصدی است.